Titterzz vluggertje 29-03-2012: Met zichtbaar genoegen stuitte Titterzz op het nog uit te brengen Amerikaanse boek: ‘Lesbian Love, Sex, and Relationships’ van Suzanna Rose & Asia Eaton. Er wordt een kijkje genomen in de besproken onderzoeken over seks in lesbische relaties.

De onderzoeksters beginnen op zich met een best belangrijk punt: seks wordt vaak pas seks genoemd als er penetratie plaatsvindt. Naar de heteroseksuele norm. Waarin die drie beroemde stadia plaatsvinden: ‘voorspel’, ‘de daad/gemeenschap’ – met orgasme door de man, en ‘naspel’. (Als ik dit laatste zo lees, lijkt dit wel de Middeleeuwen => veel mannen zijn juist heel erg op vrouwen gericht en willen graag dat hun bedpartner een orgasme heeft (of het liefst meerdere).) Soit.

Waar het wel om gaat, is: seks heeft heteroseksuele termen en indelingen en veel van wat lesbo’s ‘uitvreten’, valt niet onder hard-core ‘seks’. Zo. Daar zitten we dan maar mee… Hmm, maar we komen wel op een belangrijk punt: lesbische seks is ‘inarticulate’, een mooie en genuanceerde term die ik niet eenvoudig kan en wil vertalen. En daar zit zeker een punt. Want wat is ‘seks hebben met elkaar’? Daar worden door hetero’s heel andere definities aan gegeven dan door lesbo’s.

Veel studies hebben gevonden dat, en dat verbaast mij helaas niet, dat lesbo’s minder seks hebben dan hetero’s en homo’s (Titterzz: en dat terwijl veel hetero’s anale en orale seks nog niet eens als seks benoemen, zo blijkt ook uit deze review! Moet je dan eens nagaan hoe groot de verschillen daadwerkelijk zijn!). Een latere studie vond deze verschillen echter niet (Titterzz: misschien dat daar seksualiteit wederzijds ruimer werd gedefinieerd? Is er over de tijd in lesbische relaties meer plek gemaakt voor seks?). Punt is overigens dat seks vaak in termen van kwantiteit worden benoemd (hoe vaak gebeurt het?) en niet in de zin van ‘de hoeveelheid orgasmen’ of ‘de duur’ van de vrijpartij.

Beide ligt overigens bij lesbo’s hoger. Lesbo’s nemen gemiddeld een half uur tot een uur om te seksen, waar hetero’s daar gemiddeld een 7 à 8 minuten over doen. Wat die orgasmen betreft: lesbo’s geven aan gemiddeld in zo’n 90% van de vrijpartijen een orgasme te hebben (en bijna de helft van de vrouwen meerdere orgasmen) waar heterovrouwen qua orgasme op ongeveer 28% uitkomen. Terwijl de focus er – bij lesbische stellen – niet op ligt; dat is dan toch ook weer grappig. Wat wordt overigens belangrijker gevonden dan seks? Omhelzingen, knuffelen, kroelen en aan elkaar frummelen.

Een ander mooi aangestipt punt ligt in de taal en de betekenissen die hetero’s en lesbo’s daar aan geven. Zo is daar het ‘taking’ tijdens seks. Of het: VROUW, IK WIL JE HEBBEN! Dit is fundamenteel anders voor hetero’s dan voor lesbo’s. In de heterowereld betekent het dat een man een vrouw wil, en actief seksueel bevrediging bij haar vindt (los van of zij dat ook bij hem vindt). ‘Taking’ in de lesbische wereld, of het HEBBEN!, heeft juist de tegenovergestelde betekenis: ik wil jou seksueel plezier geven en dus (een) orgasme(n) bezorgen! De taal past zich ook verder aan: ‘vergrote/gezwollen clit’ (= seksuele power hebben).

Titterzz aanvulling:

Tja, denk ik dan, what about ‘Lesbian death bed’? Die blijft zo buiten beeld…, en dat is toch eigenaardig, gezien de hoeveelheid stellen die daar te veel en te vaak ervaring mee heeft? Bovenstaande onderzoek zou je kunnen interpreteren als: seks tussen vrouwen, er zijn wat taaltechnische zaken aan verbonden, maar verder gaat het hartstikke goed (goede duur van de seks, wel wat minder frequent but who cares, en meer orgasmen!). Ik waag dit positieve beeld te betwijfelen. Veel stellen lopen, net als hetero’s overigens, tegen grote seksuele problemen aan. Het verduisterde taboe van de samenleving.

Veel vrouwen moeten zoeken naar hun drive voor hun partner, hebben haar nog wel lief, maar ervaren nauwelijks nog zin om te vrijen (of zelfs maar passioneel te zoenen). Andere vrouwen lopen tegen de saaiheid van de seks aan (waar is de intiële creativiteit?), weer anderen willen speeltjes uitproberen maar komen in de maalstroom van alledag nauwelijks aan experimenteren toe, enz enz.

Kortom, het gevoel wat bij mij resteert is: zeer beperkt en verbloemd onderzoek. Te rooskleurig. Want ik denk dat heterostellen, zeker onder de positieve invloed van de man, hierin veel actiever zijn. Een man zie ik in de praktijk qua seks veel gerichter bezig: hij is enthousiaster, meer daarop gefocust en klopt veel makkelijker bij zijn partner aan. Hij laat duidelijker voelen waar zijn wensen liggen, niet alleen in de buitenwereld maar ook gewoon naar zijn partner toe. Ik denk dat dat een groot goed is.

Ik veronderstel – misschien ten onrechte – dat veel lesbo’s makkelijker wegzinken in wederzijdse genoeglijkheid (te veel gesprekken, wijn, knuffeltje en lekker trutten met elkaar) dan in – aanvullend! = nooit vervangend! – vlammende creatieve allesverslindende seks. Terwijl daar wel degelijk ook een – verborgen? – behoefte ligt. Ik vraag me serieus af in welke mate lesbische stellen hun seks zo passioneel doorwerken als ze in de grond zouden willen? Of ze makkelijk aanspraak durven te maken op elkaar zonder als ‘mannelijk’ over te komen? ‘Vrouw, ik wil je, waar ben je nou steeds?’

Hoewel ik liever het tegendeel bewezen zie, zie ik bovenstaand onderzoek als te rooskleurig. Maar mijn mening ruil ik graag in voor een betere!

Titterzz Events Calendar