In pure ellende boog ze zich over de bak. Toen ze was uitgekotst boog ze zich bibberend over het bed. Opeens werd het duidelijk dat ze spiernaakt was. Ze keek naar haar eigen huid alsof ze die nog niet eerder had gezien. Haar hoofd bonkte ondertussen in harde morse dat ze niet mocht bewegen. “Oh[...]

Renée kwam bij oma vandaan die na de initiële schrik van de hypo, oplette met haar drank. Ze wist dat haar oma sinds de crematie roeklozer was geworden, nog erger dan ze na het overlijden van opa al was. Er was in haar oma een – voor haar logische – noodzaak om de situatie van[...]

Peter zat aan de bar in de studio en keek alsof hij het ei van Columbus had uitgevonden, zijn blon­de haar oplichtend als een nimbus. De reeds weken bestaande drang om Renée naast het werk te zien, had een vruchtbaar idee afgeworpen. Hoewel de beelden van de uit de studio wegrennende Renée, terugkomend om haar[...]

B:      Voel me wel een beetje verwaarloosd… K:      Ben je ook. Sorry. Hoe zat het met die spannende vrouwen van je? B:      Vallen zoals altijd weer tegen. Jij? K:      Er is een extra setje lastige eierstokken in mijn huis… J B:      Als in ‘spannend’? K:      Als in ‘deep shit’…, tegen de fan. B:      Maar…? K:     [...]

Badend in het zweet zette Kim haar voeten naast haar bed en rommelde een paar sokken aan. Het was geen nachtmerrie, het was haar verleden. Kinderen zijn soms gewenst, soms niet. Zij had beide kanten leren kennen, hoezeer ze ook onwetend was over de achtergrond daarvan. Soms dacht ze dat ze ‘een ongelukje’ was geweest.[...]

Renée woelde vermoeid door haar huis als een eekhoorn die tevergeefs zoekt naar zijn nootjes. Ze wist dat ze de knoflookpers ergens onder handbereik had gehad maar kon haar met geen mogelijkheid vinden. Er waren dagen waarin grote onrust zich manifesteerde in een totaal gebrek aan concentratie. Soms was de angst dat ze zou instorten[...]

Met vermoeide ogen keek oma naar het raam in haar woonkamer. Daarop wendde ze zich weer naar het canvas. Ze mocht dan oud zijn, ze protesteerde tegen de wetten van de tijd. Haar vingers deden zeer, haar knieën wilden niet langer maar die laatste lijnen zouden worden neergezet. Zuchtend boog ze zich voorover en zette[...]

Kim ondersteunde zichzelf toen ze naar de slapende Esther keek, met de lichte lokken verward om haar gezicht. De ironie van het moment ontging haar niet. Vanaf het moment dat ze Esther leerde kennen, had ze haar hier willen hebben: in haar eigen bed. Nu de heimelijke wens leek te zijn uitgekomen, had ze er[...]

Peter en Renée stonden gezamenlijk in de studio waar zojuist de nodige woorden waren gevallen. Ondanks het slechte weer had het management er op gestaan dat een aantal shoots buiten zou worden gedaan. Op het moment dat Kim de situatie begreep, had ze gevraagd: “Bij wie ben je geweest?” “Hans Lagerwal.” Zonder commentaar had ze[...]

Op haar horloge kijkend, wandelde Kim naar boven, logde in op haar computer. Haar mail checkend, zag ze na een paar minuten dat ‘B’ zich aanmeldde. B:            Knock knock… Kim schoot overeind. K:            Hoe was je vakantie? B:            Kort maar plezierig. Hoe was het zonder mij? K:            Veel gedoe met mijn huidige opdracht, mijn manager[...]

Het toestel zoomde in op een semi-ijzige omgeving en de rest van de studio leek dit gevoel te moeten ondersteunen door zijn temperatuur. Renée merkte er zelf niet veel van, steeds om de modellen heen bewegend. De anderen wreven zo nu en dan over hun armen. “Kom op, nog even, ja, dat is goed. Beweeg,[...]

Als een nietig wezentje zat oma diep in haar stoel wegge­zon­ken. Er zaten achter haar rug twee kus­sentjes strategisch weg­gestoken. Kwetsbaarheid heeft vele gedaanten. Het zilverwitte haar was dun maar er zat een trotse krul in. Ze zat in haar ruime stoel, wachtend maar niet wachtend. Het was immers al gebeurd. En daarmee bleven de[...]